SYMBOLIC REPRESENTATION OF LONELINESS IN CONTEMPORARY UZBEK PROSE
Keywords:
yolg‘izlik, ramz, zamonaviy nasr, badiiy obraz, ichki monolog, psixologizm, o‘zbek adabiyoti., одиночество, символ, современная проза, художественный образ, внутренний монолог, психологизм, узбекская литература., loneliness, symbol, contemporary prose, artistic image, inner monologue, psychologism, Uzbek literature.Abstract
Mazkur maqolada zamonaviy o‘zbek nasrida yolg‘izlik timsolining badiiy ifodalanishi tahlil qilinadi. Yolg‘izlik inson ruhiyati, ichki kechinmalari va jamiyat bilan munosabatlarini ochib beruvchi muhim estetik vosita sifatida o‘rganiladi. Maqolada zamonaviy o‘zbek yozuvchilari asarlarida uchraydigan ramziy detallar, tabiat tasvirlari, ichki monolog va badiiy obrazlar orqali qahramonlarning ruhiy olami yoritilgan. Shuningdek, yolg‘izlikning ijtimoiy, ma’naviy va psixologik jihatlari badiiy talqin asosida ko‘rib chiqiladi.
В данной статье анализируется символическое изображение одиночества в современной узбекской прозе. Одиночество рассматривается как важное художественное средство, раскрывающее внутренний мир человека, его духовные переживания и отношения с обществом. В произведениях современных узбекских писателей особое внимание уделяется символическим деталям, пейзажам, внутренним монологам и художественным образам. Также исследуются социальные, духовные и психологические аспекты одиночества в литературной интерпретации.
This article analyzes the symbolic representation of loneliness in contemporary Uzbek prose. Loneliness is examined as an important artistic device revealing the inner world of a person, emotional experiences, and relationships with society. The study focuses on symbolic details, landscape descriptions, inner monologues, and artistic images found in the works of modern Uzbek writers. In addition, the social, spiritual, and psychological aspects of loneliness are interpreted through literary analysis.