КОННОТАЦИЯНИНГ ТИЛДАГИ ЎРНИ

Abstract

Коннотация (лат.тили томонидан connotatio, con “биргаликда” + noto “белгиланг, белгилаш”) - тил бирлигининг қўшма маъноси.  Коннотация она тилида сўзлашувчилар онгида асосий маъно билан барқарор боғлиқ бўлган қўшимча семантик ёки стилистик функцияларни ўз ичига олади[1] дейилса, яна бошқа манбаларда коннотация (ўртача лат. connotatio, connotо  -дан қўшимча маънога эга), тил тизимида мустаҳкамланган ёки вақти-вақти билан характерга эга бўлган тил бирлигининг ҳиссий, баҳоловчи ёки стилистик рангига қаратилган.